Long Distance Relationship: Long Distance Relationship with Aryan

It's kinda sad not to have my guy by my side. Puro Facebook lang ang communication namen since from the start naman kase eh dun kame nagkakilala and yun lang talaga halos ang most accessible way to communicate to each other. Nag-i-Skype naman kame pero mabibilang ko lang sa mga daliri ng mga kamay ko yung times na nag-video chat kame. Because super dalang talaga. As in. And that's another thing that makes me sadder aside from the distance is the communication problems. You know? Yung times na nagiging ugat ng away nyo yung shitty internet connections? That happens to us, frequently. Sometimes, na-to tolerate ko pa yun. But there was one time, talagang napuno na ako. Dumating sa point na parang I wanna give up na cos its just same thing happening over and over again eh. Kumbaga nagsasawa na ako. Pero I don't know. Kasi at that moment, parang nag flash bigla sa isip ko lahat ng mga pinagdaanan namen. Lahat ng happy moments. Nag flashback. Ang gara ng feeling. Ang weird talaga. Yung parang gusto mo nang sumuko tas ganun. Di ko ma explain. Biglang parang ayoko na mawala siya saken. Na sana yung pagiging nagger ko ay ma carry pa niya kasi ayoko siya mawala saken. Takot din ako na mag let go siya saken.

Minsan kasi moody talaga ako. Yung may moment na minsan ang saya saya ng pag uusap namen tas biglang me mata topic tas maiinis ako sa kanya kasi he's not answering me direct to the point. Yung mga tanungan ba na, "What if pag nagkita tayo? Matatanggap mo ba yung itsura ko? Na mataba ako?" Yung mga ganyang tanungan. Pag ganyan na mga tanong which was syempre in English kase universal language so yun. Secondary language din yun ng country niya which is India. Yes. Hindi po ang boyfriend ko. Hindi na nationality ah! Baka me mamilosopo eh. Hahaha. So ayun nga. Napapalayo tayo sa sa pinag-uusapan eh. So sabi ko diba, di niya ako minsan sinasagot na direct talaga. Kasi talaga namang masasaktan ako kung sasabihin niya na hindi nya matatanggap yung itsura ko so syempre ang sasabihin nun oo. Hahaha. Anyways, nakita naman nya kung ano ang itsura ng fezlak ko sa video chat so more or less ganun din tsura ko sa personal.

Actually di naman ganun kalayo ang India at ang Philippines kasi unang una, parehong Asian countries naman. Second ilang oras lang ang byahe and third, ilang oras lang ang pinagkaiba ng time ng Philippines at India. So time is really not a big deal to us. :)